Η Σύρος τοποθετείται στην καρδιά των Κυκλάδων και η  ιστορία της είναι ένα πολύχρωμο μαρμάρινο μωσαϊκό. Οι Φοίνικες υπήρξαν οι πρώτοι άποικοι του νησιού και της χάρισαν το όνομα που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.

Η πρώτη πολιτισμική έκρηξη έγινε στη 2η με 3η χιλιετία π.Χ., ενώ την 6η χιλιετία π.Χ. η Σύρος αποικήθηκε από Σάμιους. Υπήρξε γενέτειρα του Φερεκύδη, σκεπτικιστή και δασκάλου που ήταν ερμηνευτής των φιλοσοφικών ανησυχιών περί της αθανασίας της ψυχής και της παγκόσμιας μάχης μεταξύ του καλού και του κακού. Ο Πυθαγόρας ήταν ο πιο γνωστός μαθητής του.

Αργότερα, με την άνοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη Μεσόγειο, η Ερμουπόλη έγινε η πρωτεύουσα της Σύρου, ενώ στη συνέχεια το νησί επήρθε κάτω από την κυριαρχία των Οθωμανών και μετά των Φράγκων. Τελικά, προσχώρησε στο ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος, το 1828, όταν το νησί άρχισε να ευδοκιμεί και να ευημερεί, ως αποτέλεσμα της μετανάστευσης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, οι οποίοι εκδιώχθηκαν βίαια από τη Μικρά Ασία ή ερχόμενοι από άλλα ελληνικά νησιά, όπως τη Χίο.

Η ναυτιλία έγινε η κύρια βιομηχανία, όπως έκαναν όλα τα νησιά που είχαν ναυπηγεία, με αποτέλεσμα η Σύρος να γίνει ενδιάμεση στάση, για οποιοδήποτε σκάφος χρειαζόταν επισκευή, αναβαθμίζοντας την πρωτεύουσα, σε εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο. Η Ερμούπολη, πολλές φορές αποκαλούνταν το «μικρό Μιλάνο» ή η «Δούκισσα του Αιγαίου», έχοντας τα καλύτερα σχολεία στο νέο ελληνικό κράτος, το πρώτο νοσοκομείο και το πανέμορφο θέατρο του Απόλλωνα που σχεδιάστηκε από τον Pietro Sampo, με αρκετές αρχιτεκτονικές επιρροές από την Σκάλα του Μιλάνου και το Τeatro della Pegola στη Φλωρεντία.

Αν επισκεφθείτε την Σύρο, μην παραλείψετε το πανέμορφο, νεοκλασικό κτήριο στην πλατεία Μιαούλη που στεγάζει πάνω από 45.000 βιβλία, συμπεριλαμβανομένων μερικών σπάνιων χειρόγραφων, όπως τα ''Αργοναυτικά'', του Απολλώνιου Ρόδιου (1521). Το δημαρχείο, ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό κτήριο, κτισμένο από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ (Emst Ziller), ο οποίος αργότερα έγινε Έλληνας πολίτης. Επίσης μην παραλείψετε, το βιομηχανικό μουσείο, το αρχαιολογικό μουσείο της Σύρου, το εκκλησιαστικό μουσείο, τις σπηλιές του Φερεκύδη, στις οποίες λέγεται ότι ο φιλόσοφος δίδασκε- μια σπηλιά κοντά, στην Άνω Σύρο στην Αληθινή και μία άλλη, στο Πλατύ Βουνί, στα βόρεια της Ερμούπολης- καθώς και την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου βρίσκεται η καταπληκτική εικόνα της Παναγίας από τον El Greco.

Η Σύρος ελκύει πολυμαθείς επισκέπτες, κυρίως Έλληνες που λατρεύουν τον πολιτισμό. Τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα είναι, το φεστιβάλ Jazz που διοργανώνεται κάθε Μάιο, το παγκόσμιο φεστιβάλ κινηματογράφου που διοργανώνεται κάθε Ιούλιο και το φεστιβάλ κλασικής μουσικής που διοργανώνεται κάθε Αύγουστο.

Η διαμονή στη Σύρο δεν θα θεωρείται ολοκληρωμένη, αν δεν δοκιμάσετε μερικά από τα καλύτερα πιάτα της. Η Σύρος έχει δύο δυνατές μαγειρικές επιρροές που έχουν ενσωματωθεί στην τοπική κουζίνα: την Ιταλική, κυρίως από τους Βενετούς αποίκους και την ελληνική, από τους Έλληνες πρόσφυγες, από τη Μικρά Ασία και το βόρειο Αιγαίο. Χαρακτηριστική είναι η «γούνα», ψητό και καπνιστό σκουμπρί, ενώ η μαραθόπιτα είναι άλλη μία λιχουδιά, από τραγανή πίτα, με μάραθο και κομμάτια από αρωματικό, τοπικό λουκάνικο. Με την ποικιλία των τυριών θα ενθουσιαστείτε, ειδικά με αυτή του «Σαν Μιχάλη», ένα σκληρό, αλλά παράλληλα κρεμώδες, πικάντικο, κίτρινο τυρί.

Τέλος, προσθέστε μια διαφορετική διάσταση στο γεύμα σας, με τη συνοδεία τοπικού κρασιού. Ανάμεσα στους μικρούς, τοπικούς παραγωγούς υπάρχουν μερικά οινοποιεία που προσδίδουν διαφορετική ποιότητα στο κρασί της Σύρου. Το πιο αξιοσημείωτο είναι το Οινοποιείο της Σύρου που παράγει το κρασί «Σαν τα Μάραθα», φτιαγμένο με εγχώριο ασύρτικο σταφύλι, η «Λευκή Φάμπρικα» και η «Ερυθρή Φάμπρικα», κρασιά  τα οποία δημιουργούνται, από την ανάμειξη ποικιλίας σταφυλιών από διάφορα μέρη του Αιγαίου.