Η Κέα ή Τζια, στα βορειοδυτικά των Κυκλάδων, είναι το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων, μόλις μία ανάσα από την Αττική και την ηπειρωτική Ελλάδα. Σε 16 μίλια απόσταση από τα βορειοδυτικά της, βρίσκεται το λιμάνι του Λαυρίου στην Αττική, βόρεια και βορειοανατολικά είναι η Εύβοια και η Άνδρος, ενώ αρκετά κοντά, στα νότια βρίσκεται το νησί της Κύθνου.

Ευρήματα στη βραχώδη χερσόνησο Κεφάλα, μεταξύ του Άγιου Νικόλαου και του Οτζιά, αποδεικνύουν ότι η Κέα ήταν ένα ακμαίο κέντρο, από το 3300 έως το 2200 π.Χ., μία εποχή που διήρκησε για περίπου 1500 χρόνια και κατά την οποία συναντάμε επιρροές από τον κυρίαρχο Μινωικό και Μυκηναϊκό πολιτισμό. Κατά τη διάρκεια της αρχαϊκής περιόδου, τον 8ο αιώνα π.Χ. μέχρι την κλασσική εποχή, τον 5ο αιώνα π.Χ., η Κέα αποτέλεσε ένα σημαντικό πολιτισμικό και πολιτικό κέντρο, με τέσσερις πόλεις-κράτη: την Κορησσία, την Ιουλίδα, τις Ποίσσες και την Καρθαία, που έμοιαζαν πολύ με αυτή της Αθήνας.

Όσο αφορά στην ύπαιθρό της, κανείς ταξιδιώτης δεν θα εκπλαγεί εάν μάθει, ότι το νησί συγκαταλέγεται ανάμεσα στα καλύτερα μυστικά των Κυκλάδων. Αντίθετα με τα άλλα νησιά του συμπλέγματος, γνωστά για το ξηρό και άγονο τοπίο τους, η Κέα είναι γεμάτη με ρυάκια και μικρούς ποταμούς που ρέουν ανάμεσα στα καταπράσινα λιβάδια και τις πεδιάδες, μία απόλαυση να διασχίσετε, μέσα από οργανωμένες διαδρομές που σας περνούν και από μία πληθώρα από αρχαία ερείπια.

Αναμφίβολα, όμως, το κύριο αξιοθέατο του νησιού είναι το πυκνό δάσος οξιάς, το οποίο είναι μοναδικό στις Κυκλάδες. Αυτό το εξαιρετικό φυσικό χαρακτηριστικό, από τους αρχαίους χρόνους, έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην τοπική οικονομία καθώς η «χαμάδα», ο ώριμος καρπός του βελανιδιού, χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή μίας μαύρης μπογιάς που εξαγόταν σε όλη τη χώρα και την Ευρώπη, πριν τη δημιουργία των πιο φτηνών βιομηχανικών βαφών.

Η αγροτική παράδοση του νησιού είναι ο βασικός μοχλός της αυτάρκειας της Κέας, που την οδήγησε στην ανάπτυξη της δικής της κυκλαδικής κουζίνας, από φρέσκα, εποχιακά φρούτα και λαχανικά ή αλλαντικά και μια ποικιλία φρέσκων ψαριών. Από τις πιο χαρακτηριστικές γεύσεις στο νησί, που δεν πρέπει να χάσετε, είναι τα «Τσίγαρα», ψωμί με γέμιση από κομμάτια χοιρινού κρέατος με λίπος. Το ρύζι με μελιτζάνες, ένα είδος ριζότο, με διάφορα εποχιακά αρωματικά βότανα, είναι ένα  ακόμη τοπικό πιάτο που θα μαγέψει και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο.

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη διατροφή στην Κέα. ‘Ετσι η ποικιλία από ντόπια τυριά είναι ιδιαίτερα γευστική: δοκιμάστε τη «μυζήθρα», το μαλακό και κρεμώδες «ξινό» και την πικάντικη «κοπανιστή», με λίγο ψωμί και ελιές ή σαν συνοδευτικό στη χωριάτικη σαλάτα.

Μαζί με ένα δυνατό ελληνικό καφέ και ένα ποτήρι κρύο νερό, σερβίρεται, παραδοσιακά στους επισκέπτες και κάποιο γλυκό. Μη χάσετε, λοιπόν, την ευκαιρία να δοκιμάσετε τους «μπεζέδες» (γλυκό με μαρέγκα), τα «αμυγδαλωτά» που είναι αρωματισμένα με μαστίχα ή ροδόνερο και τη «νερόμελη», ένα είδος κρέμας με μέλι και νερό.

Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχάσετε και τα ντόπια μεθυστικά κρασιά. Η πιο αναγνωρίσιμη μάρκα κρασιού είναι το έντονο και κάπως γλυκό βαθυκόκκινο «Μαυρούδι», όπως επίσης και η ντόπια ρακί, που παράγεται από την απόσταξη σταφυλιών και ντόπιων βοτάνων.

 

Ανακαλύψτε περισσότερες πληροφορίες για την Κέα στο: https://www.travelgems.com/gr/destinations-greek/kea/